Autolycus

التعريفات والمعاني

== Autolycus (Latein) == === Substantiv, m, Eigenname === Worttrennung: Au·to·ly·cus, Genitiv: Au·to·ly·ci Bedeutungen: [1] Mythologie: Sohn des Merkur und Großvater des Odysseus, der als gerissener Dieb galt; Autolykos [2] übertragen: diebischer Mensch, gerissener Dieb Herkunft: Entlehnung aus dem altgriechischen Αὐτόλυκος (Autolykos☆) → grc Beispiele: [1] „ut sua maturus conplevit tempora venter, / alipedis de stirpe dei versuta propago / nascitur Autolycus, furtum ingeniosus ad omne, / candida de nigris et de candentibus atra / qui facere adsuerat, patriae non degener artis,“ (Ov. met. 11,311–315) [1] „ne contemne caput, nihil est furacius ilio; / non fuit Autolyci tam piperata manus.“ (Mart. 8,59,3–4) [2] „deceptus sum, Autolyco hospiti aurum credidi.“ (Plaut. Bacch. 275) ==== Übersetzungen ==== [1] Lateinischer Wikipedia-Artikel „Autolycus (Mercurii filius)“ [1, 2] Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. 8. Auflage. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998) : „Autolycus“ (Zeno.org), Band 1, Spalte 749. [1] PONS Latein-Deutsch, Stichwort: „Autolycus“ [1, 2] P. G. W. Glare: Oxford Latin Dictionary. 2. Auflage. Volume 1: A–L, Oxford University Press, Oxford 2012, ISBN 978-0-19-958031-6 , „Autolycus“ Seite 241. [1] Ferdinand Dümmler: Autolykos 1. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band II,2, Stuttgart 1896, Spalte 2600–2601. Quellen: