yezhoniour
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
(1931) Dérivé de yezh (« langue »), avec le suffixe -oniour.
=== Nom commun ===
yezhoniour \je.zɔ̃ˈniː.ur\ masculin (pour une femme, on dit : yezhoniourez)
(Linguistique) Linguiste.
Ur yezhoniour German, an Ao. Forster, a gav din, en dije dizoloet e Brezhoneg un niver bennak a cʼherioù a andon Hensaoznek. — (A. Brenner, Diwar-benn an anvioù-tud normanek, in Al Liamm, no 8, mai-juin 1948, page 80)
Un linguiste allemand, M. Forster, il me semble, aurait découvert en breton un certain nombre de mots d’origine vieil-anglais.
N’ eo ket, emezañ, gant ar yezhoniourien a vicher ez eo bet graet betek-hen al labour talvoudus : « ar yezhoniourien a vez peurliesañ a-enep an nevesadurioù - an nevesadurioù hag a ra koulskoude d’ ar yezhoù trecʼhiñ. — (Per Denez, Notennoù-lenn, in Al Liamm, no 43, mars-avril 1954, page 62)
Ce ne sont pas, dit-il, les linguistes professionnels qui ont fait le travail utile jusqu’à présent : « les linguistes sont souvent contre les innovations - les innovations qui rendent pourtant les langues gagnantes.
Unan eus yezhoniourion vras Magiaria, S. Körösi Csoma, a guitaas Skol-Uhel Nagy-Enyed, en e yalcʼh daou cʼhant skoed, da glask en India kef kozh ar yezh vagiarek, hag he mammvro. — (Kalman Gostonyi, Notennoù istorel, in Al Liamm, no 61, mars–avril 1957, page 52)
L’un des grands linguistes de Hongrie, S. Körösi Csoma, a quitta l’Université de Nagy-Enyed, avec en poche deux cents shillings, pour rechercher en Inde l’origine ancienne de la langue magyar et sa patrie.
==== Synonymes ====
yezhour
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
yezhoniel
yezhoniezh
=== Prononciation ===
Nantes (France) : écouter « yezhoniour [Prononciation ?] »
=== Références ===
Martial Ménard, Devri : Le dictionnaire diachronique du breton, 2018 → consulter cet ouvrage