vint
التعريفات والمعاني
== Français ==
=== Forme de verbe ===
vint \vɛ̃\
Troisième personne du singulier du passé simple de venir.
À ses côtés, un jeune blondinet de son âge vint prendre place. — (Francis Mauro, Fils de Harkis, 2008.)
Jam vint donc chercher Yoran un matin, comme convenu, peu avant le lever du jour, et ils rejoignirent la parcelle qui longeait l’orée du bois, orientée à l’est, où les hommes, la faux à la main, entamaient l’escourgeon à un rythme soutenu. — (Claire-Lise Marguier, Le Sceau de la reine, Rouergue, 2014, page 87.)
=== Prononciation ===
France (Brétigny-sur-Orge) : écouter « vint [Prononciation ?] »
France (Vosges) : écouter « vint [Prononciation ?] »
Canada (Shawinigan) : écouter « vint [Prononciation ?] »
France (Cesseras) : écouter « vint [Prononciation ?] »
==== Homophones ====
vain
vainc, vaincs (formes du verbe vaincre)
vin
vingt
== Ancien français ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Adjectif numéral ===
vint \Prononciation ?\
Vingt.
==== Dérivés dans d’autres langues ====
Français : vingt
== Breton ==
=== Forme de verbe ===
vint \vĩɲ(t)\
Forme mutée de bint par adoucissement (b → v).
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du bas latin vinti.
=== Adjectif numéral ===
vint \Prononciation ?\
Vingt.
=== Prononciation ===
El Prat de Llobregat (Espagne) : écouter « vint [Prononciation ?] »
== Flamand occidental ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Nom commun ===
vint \Prononciation ?\
(Furnois) (Ostendais) Homme.
=== Références ===
West-Vlams/Detail/Veurn sur vls.wikipedia.org, 2018. Consulté le 23 mars 2018
Hergé, D'aveteurn van Kuiftsje, Et Doenker Ejland, Casterman, 2015, ISBN 9789030327479
== Gallo-italique de Sicile ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Adjectif numéral ===
vint [Prononciation ?]
(San Fratello) Vingt.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Références ===
(it) Giuseppe Foti, Vocabolario del dialetto galloitalico di Sanfratello, Università degli studi di Catania, 2015 → consulter cet ouvrage
== Ladin ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Adjectif numéral ===
vint \Prononciation ?\
Vingt.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
== Lombard ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Adjectif numéral ===
vint \Prononciation ?\
Vingt.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du bas latin vinti.
=== Adjectif numéral ===
vint \ˈβint\ (graphie normalisée) invariable
Vingt.
=== Nom commun ===
vint \ˈβint\ (graphie normalisée) masculin
Vingt.
==== Transcriptions dans diverses écritures ====
→ voir 20
==== Dérivés ====
vinten
cardinaux
vint e un
vint e dos, vint e doas
vint e tres
vint e quatre
vint e cinc
vint e sièis
vint e sèt
vint e uèch, vint e uèit
vint e nòu
=== Prononciation ===
languedocien général : \ˈbin(t)\
provençal : \vin\
France (Béarn) : écouter « vint [Prononciation ?] »
==== Homophones ====
vin (Provençal)
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
== Picard ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Nom commun ===
vint \vɛ̃\ masculin
(Météorologie) Vent.
=== Références ===
Dictionnaires Freelang, Beaumont, 1997–2026 → consulter cet ouvrage
== Piémontais ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Adjectif numéral ===
vint \Prononciation ?\
Vint.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)