unen
التعريفات والمعاني
== Espagnol ==
=== Forme de verbe ===
unen \ˈu.nen\
Troisième personne du pluriel du présent de l’indicatif de unir.
=== Prononciation ===
Madrid : \ˈu.nen\
Séville : \ˈu.neŋ\
Mexico, Bogota : \ˈu.nen\
Santiago du Chili, Caracas : \ˈu.neŋ\
Montevideo, Buenos Aires : \ˈu.nen\
== Finnois ==
=== Forme de nom commun ===
unen \ˈunen\
Génitif singulier de uni.
Accusatif I singulier de uni.
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de un, avec le suffixe -en.
=== Adjectif numéral ===
unen \yˈnen\ (graphie normalisée)
Premier.
Unième.
==== Abréviations ====
1en, 1ena
==== Variantes dialectales ====
prumèr (Gascon)
unau (Gascon)
==== Synonymes ====
primièr (« premier »)
=== Prononciation ===
Béarn (Occitanie) : écouter « unen [y'nen] »
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2