unanderenn

التعريفات والمعاني

== Breton == === Étymologie === (1931) De unander (« singulier ») avec le suffixe -enn. === Nom commun === unanderenn \y.nãn.ˈdeː.rɛn\ féminin (Grammaire) Singulatif. An holl anvioù-se a zo gwregel, « unanderennoù » a vez graet anezho. — (Frañsez Kervella, Yezhadur Bras ar Brezhoneg, Éditions Al Liamm, 1976, page 215) Tous ces noms sont féminins, on les appelle « singulatifs ». Un anv en unanderenn a cʼhaller sellout outañ evel ouzh un anv unan gwregel. — (Roparz Hemon, Yezhadur berr ar brezhoneg, Al Liamm, 1979, page 47) On peut considérer un nom au singulatif comme un nom singulier féminin. Implijet e vez an unanderenn en -enn evit un elfenn eus ur strollad ma vez heñvel pe damheñvel an holl elfennoù ennañ : blev, ur vlevenn ; bili, ur vilienn ; sivi, ur sivienn. — (Yann Gerven, Kentel Yann Gerven - Sevel un unanderenn gant penn– pe pezh–, in Ya !, no 381, 28 septembre 2012, page 8) On utilise le singulatif en -enn pour un élément d’un groupe dont tous les éléments sont semblables ou presque : blev, ur vlevenn ; bili, ur vilienn ; sivi, ur sivienn. === Références ===