ultima verba

التعريفات والمعاني

== Latin == === Étymologie === (Attesté chez Ovide à la fin du ier siècle avant l’EC) Locution composée de ultima et de verba. ==== Attestations historiques ==== Accipe, Dardanide, moriturae carmen Elissae; Quae legis, a nobis ultima verba legis: Sic ubi fata vocant, udis abiectus in herbis Ad vada Maeandri concinit albus olor. — (Ovide, Héroïdes : épitre Dido Aeneae, cité dans Amores, Epistulae, Medicamina faciei femineae, Ars amatoria, Remedia amoris, R. Ehwald. edidit ex Rudolphi Merkelii recognitione, B. G. Teubner, Leipzig, 1907 → lire en ligne) Ultima verba eius dicuntur haec fuisse: ‘Turbatam rem publicam ubique accepi, pacatam etiam Britannis relinquo, senex et pedibus aeger firmum imperium Antemnis meis relinquens, si boni erunt, imbecillum, si mali,’ […] — (Septime Sévère, cité dans Scriptores Historiae Augustae, de David Magie, Ainsworth O’Brien-Moore, Susan Helen Ballou, volume 1, chez William Heinemann (Londres) / G.P. Putnam’s Sons (New York), 1921, Severus : chapitre 23 → lire en ligne) === Nom commun === ultima verba neutre pluriel Dernières paroles, derniers mots, d’une personne mourante. Hæc ultima verba grauiter ferens Ionathas […] — (Flavius Josèphe, traduit par Iean le Frère, David Kiber, François de Belleforest, livre VI des Antiquités judaïques dans L'histoire de Flave Iosephe, Claude Fremy, 1569, page 164 → lire en ligne) Quand Ionathas eut ouy ces dernieres paroles, il fut fort marry […] === Voir aussi === ultima verba sur l’encyclopédie Wikipédia