uitwijzen
التعريفات والمعاني
== Néerlandais ==
=== Étymologie ===
Dérivé par préfixation de wijzen.
=== Verbe ===
uitwijzen \Prononciation ?\ transitif
Montrer, démontrer, prouver.
Onderzoek moet uitwijzen hoe het ongeluk gebeurd is.
L’enquête devra déterminer comment s’est produit l’accident.
Désigner, indiquer, montrer.
De rechter moet het maar uitwijzen.
C’est au juge qu’il appartient d’en décider.
Expulser.
De illegale vreemdeling werd uitgewezen.
L’étranger clandestin a été expulsé.
==== Synonymes ====
montrer
aantonen
bewijzen
laten zien
tonen
wijzen
désigner
aanduiden
beslissen
noemen
expulser
uitdrijven
uitjagen
verbannen
uitwerpen
=== Taux de reconnaissance ===
En 2013, ce mot était reconnu par :
98,8 % des Flamands,
98,0 % des Néerlandais.
=== Prononciation ===
→ Prononciation manquante. (Ajouter)
(Région à préciser) : écouter « uitwijzen [Prononciation ?] »
=== Références ===