uitwijzen

التعريفات والمعاني

== Néerlandais == === Étymologie === Dérivé par préfixation de wijzen. === Verbe === uitwijzen \Prononciation ?\ transitif Montrer, démontrer, prouver. Onderzoek moet uitwijzen hoe het ongeluk gebeurd is. L’enquête devra déterminer comment s’est produit l’accident. Désigner, indiquer, montrer. De rechter moet het maar uitwijzen. C’est au juge qu’il appartient d’en décider. Expulser. De illegale vreemdeling werd uitgewezen. L’étranger clandestin a été expulsé. ==== Synonymes ==== montrer aantonen bewijzen laten zien tonen wijzen désigner aanduiden beslissen noemen expulser uitdrijven uitjagen verbannen uitwerpen === Taux de reconnaissance === En 2013, ce mot était reconnu par : 98,8 % des Flamands, 98,0 % des Néerlandais. === Prononciation === → Prononciation manquante. (Ajouter) (Région à préciser) : écouter « uitwijzen [Prononciation ?] » === Références ===