suau
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin suavem, accusatif singulier de suavis. À comparer avec l’ancien français souef.
=== Adjectif ===
suau \Prononciation ?\ masculin et féminin identiques
Doux, suave.
==== Synonymes ====
bla
feble
flonjo
mansuet
manyac
moll
plàcid
plàstic
tou
==== Dérivés ====
assuaujar
assuavir
=== Prononciation ===
Barcelone (Espagne) : écouter « suau [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin suavem, accusatif singulier de suavis. À comparer avec l’ancien français souef.
=== Adjectif ===
suau \ˈsɥaw\ (graphie normalisée)
Suave, agréable, doux, aimable.
Tranquille.
Mou, lâche.
==== Synonymes ====
quiet
tranquil
pausadís
suavet
=== Adverbe ===
suau \ˈsɥaw\ (graphie normalisée)
Doucement.
Tranquillement.
À voix basse.
Lentement.
==== Synonymes ====
suavet
suavament
tranquillament.
=== Interjection ===
suau \ˈsɥaw\ (graphie normalisée)
Doucement !
==== Synonymes ====
silenci
chut
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « suau [ˈsɥaw] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Emil Lévy, Petit Dictionnaire provençal-français, Heidelberg, 1909