suau

التعريفات والمعاني

== Catalan == === Étymologie === Du latin suavem, accusatif singulier de suavis. À comparer avec l’ancien français souef. === Adjectif === suau \Prononciation ?\ masculin et féminin identiques Doux, suave. ==== Synonymes ==== bla feble flonjo mansuet manyac moll plàcid plàstic tou ==== Dérivés ==== assuaujar assuavir === Prononciation === Barcelone (Espagne) : écouter « suau [Prononciation ?] » == Occitan == === Étymologie === Du latin suavem, accusatif singulier de suavis. À comparer avec l’ancien français souef. === Adjectif === suau \ˈsɥaw\ (graphie normalisée) Suave, agréable, doux, aimable. Tranquille. Mou, lâche. ==== Synonymes ==== quiet tranquil pausadís suavet === Adverbe === suau \ˈsɥaw\ (graphie normalisée) Doucement. Tranquillement. À voix basse. Lentement. ==== Synonymes ==== suavet suavament tranquillament. === Interjection === suau \ˈsɥaw\ (graphie normalisée) Doucement ! ==== Synonymes ==== silenci chut === Prononciation === France (Béarn) : écouter « suau [ˈsɥaw] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Emil Lévy, Petit Dictionnaire provençal-français, Heidelberg, 1909