solemnitat

التعريفات والمعاني

== Catalan == === Étymologie === Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici. === Nom commun === solemnitat \Prononciation ?\ féminin solennité. ==== Apparentés étymologiques ==== solemne solemnial solemnialment solemnitzar solemnització === Prononciation === Barcelone (Espagne) : écouter « solemnitat [Prononciation ?] » == Occitan == === Étymologie === Dérivé de solemne, avec le suffixe -itat. === Nom commun === solemnitat \su.len.ni.ˈtat\ féminin (graphie normalisée) solennité. L’afar, aqueste còp, èra reglat individualament emai amb una cèrta solemnitat, coma se fasiá a la glèisa, al secret del confessional ! — (Marcèu Esquieu, Dels camins bartassièrs, 2002  [1]) L’affaire, cette fois, était réglée individuellement et même avec une certaine solennité, comme cela se faisait à l’église, dans le secret du confessional ! === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 [1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage