solemnitat
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Nom commun ===
solemnitat \Prononciation ?\ féminin
solennité.
==== Apparentés étymologiques ====
solemne
solemnial
solemnialment
solemnitzar
solemnització
=== Prononciation ===
Barcelone (Espagne) : écouter « solemnitat [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de solemne, avec le suffixe -itat.
=== Nom commun ===
solemnitat \su.len.ni.ˈtat\ féminin (graphie normalisée)
solennité.
L’afar, aqueste còp, èra reglat individualament emai amb una cèrta solemnitat, coma se fasiá a la glèisa, al secret del confessional ! — (Marcèu Esquieu, Dels camins bartassièrs, 2002 [1])
L’affaire, cette fois, était réglée individuellement et même avec une certaine solennité, comme cela se faisait à l’église, dans le secret du confessional !
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
[1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage