roja
التعريفات والمعاني
== Espagnol ==
=== Forme d’adjectif ===
roja \ˈro.xa\ féminin
Féminin singulier de rojo.
=== Prononciation ===
Madrid : \ˈro.xa\
Séville : \ˈro.ha\
Mexico, Bogota : \ˈro.x(a)\
Santiago du Chili, Caracas : \ˈro.ha\
Montevideo, Buenos Aires : \ˈro.xa\
Venezuela : écouter « roja [ˈd̠͡ɹ̺ɒħˑɐ] »
Lima (Pérou) : écouter « roja [ˈrɔχ̟ˑɐ̞] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de roge, avec le suffixe -a.
=== Nom commun ===
roja \ˈrud͡ʒo̞\ féminin (graphie normalisée)
(Botanique) Garance.
=== Forme d’adjectif ===
roja féminin \ˈrud͡ʒo̞\ (graphie normalisée)
Féminin singulier de roge. (Languedocien)
Féminin singulier de roi. (Gascon)
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « roja [ˈru.ʒo̞] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Gui Benoèt, Las plantas, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-453-5
== Portugais ==
=== Forme de verbe ===
roja \ʀˈo.ʒɐ\ (Lisbonne) \xˈo.ʒə\ (São Paulo)
Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de rojar.
Deuxième personne du singulier de l’impératif de rojar.
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes