roja

التعريفات والمعاني

== Espagnol == === Forme d’adjectif === roja \ˈro.xa\ féminin Féminin singulier de rojo. === Prononciation === Madrid : \ˈro.xa\ Séville : \ˈro.ha\ Mexico, Bogota : \ˈro.x(a)\ Santiago du Chili, Caracas : \ˈro.ha\ Montevideo, Buenos Aires : \ˈro.xa\ Venezuela : écouter « roja [ˈd̠͡ɹ̺ɒħˑɐ] » Lima (Pérou) : écouter « roja [ˈrɔχ̟ˑɐ̞] » == Occitan == === Étymologie === Dérivé de roge, avec le suffixe -a. === Nom commun === roja \ˈrud͡ʒo̞\ féminin (graphie normalisée) (Botanique) Garance. === Forme d’adjectif === roja féminin \ˈrud͡ʒo̞\ (graphie normalisée) Féminin singulier de roge. (Languedocien) Féminin singulier de roi. (Gascon) === Prononciation === France (Béarn) : écouter « roja [ˈru.ʒo̞] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Gui Benoèt, Las plantas, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-453-5 == Portugais == === Forme de verbe === roja \ʀˈo.ʒɐ\ (Lisbonne) \xˈo.ʒə\ (São Paulo) Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de rojar. Deuxième personne du singulier de l’impératif de rojar. === Anagrammes === → Modifier la liste d’anagrammes