primitiva
التعريفات والمعاني
== Français ==
=== Forme de verbe ===
primitiva \pʁi.mi.ti.va\
Troisième personne du singulier du passé simple de primitiver.
== Espagnol ==
=== Forme d’adjectif ===
primitiva \pɾi.miˈti.βa\
Féminin singulier de primitivo.
=== Prononciation ===
Madrid : \pɾi.miˈti.βa\
Mexico, Bogota : \p(ɾi).miˈti.ba\
Santiago du Chili, Caracas : \pɾi.miˈti.βa\
== Ido ==
=== Étymologie ===
mot composé de primitiv- et -a « adjectif »
=== Adjectif ===
primitiva \pri.mi.ˈti.va\
Primitif, primitive, d’une époque ancienne.
== Italien ==
=== Forme d’adjectif ===
primitiva \pri.mi.ˈti.va\
Féminin singulier de primitivo.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
==== Dérivés ====
primitivamente (« primitivement »)
== Occitan ==
=== Étymologie ===
(1310) Du latin primitivus (« qui naît le premier »), de primus, « premier ».
=== Nom commun 1 ===
primitiva \pɾimiˈtiβo̞\ féminin (graphie normalisée) (pour un homme, on dit : primitiu)
Primitive, femme appartenant à un peuple primitif.
=== Nom commun 2 ===
primitiva \pɾimiˈtiβo̞\ féminin (graphie normalisée) (pour un homme, on dit : primitiu)
(Art) Primitive, artiste femme qui a précédé les grandes époques classiques.
=== Nom commun 3 ===
primitiva \pɾimiˈtiβo̞\ féminin (graphie normalisée)
(mathématique) Primitive.
Las primitivas de la foncion nula son las foncions constantas.
Les primitives de la fonction nulle sont les fonctions constantes.
=== Forme d’adjectif ===
primitiva \deɾibaðo̯\ féminin singulier (graphie normalisée)
Féminin singulier de primitiu.
=== Prononciation ===
Béarn (Occitanie) : écouter « primitiva [pɾimiˈtiβo̞] »
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2