possessiu
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Adjectif ===
possessiu [pusəˈsiw], [poseˈsiw]
Possessif.
=== Nom commun ===
possessiu [pusəˈsiw], [poseˈsiw] masculin
(Grammaire) Possessif.
=== Prononciation ===
catalan oriental (hors majorquin) : [pusəˈsiw]
catalan occidental : [poseˈsiw]
majorquin : [posəˈsiw]
Barcelone (Espagne) : écouter « possessiu [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin possessivus (« qui marque la possession »).
=== Adjectif ===
possessiu \puseˈsiw\ (graphie normalisée)
Possessif.
=== Nom commun ===
possessiu \puseˈsiw\ (graphie normalisée) masculin
(Grammaire) Possessif.
==== Dérivés ====
possessiu articulat
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Loís Alibèrt, (oc) Gramatica occitana segon los parlars lengadocians, Institut d’Estudis Occitans/Institut d’Estudis Catalans, 1976, ISBN 2-85910-274-4
Jacme Taupiac, Gramatica occitana, Associacion Antonin Perbòsc, 2021, ISBN 978-2-9548912-4-8