possessiu

التعريفات والمعاني

== Catalan == === Étymologie === Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici. === Adjectif === possessiu [pusəˈsiw], [poseˈsiw] Possessif. === Nom commun === possessiu [pusəˈsiw], [poseˈsiw] masculin (Grammaire) Possessif. === Prononciation === catalan oriental (hors majorquin) : [pusəˈsiw] catalan occidental : [poseˈsiw] majorquin : [posəˈsiw] Barcelone (Espagne) : écouter « possessiu [Prononciation ?] » == Occitan == === Étymologie === Du latin possessivus (« qui marque la possession »). === Adjectif === possessiu \puseˈsiw\ (graphie normalisée) Possessif. === Nom commun === possessiu \puseˈsiw\ (graphie normalisée) masculin (Grammaire) Possessif. ==== Dérivés ==== possessiu articulat === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Loís Alibèrt, (oc) Gramatica occitana segon los parlars lengadocians, Institut d’Estudis Occitans/Institut d’Estudis Catalans, 1976, ISBN 2-85910-274-4 Jacme Taupiac, Gramatica occitana, Associacion Antonin Perbòsc, 2021, ISBN 978-2-9548912-4-8