pavon

التعريفات والمعاني

== Ancien français == === Étymologie === Du latin papaver. === Nom commun === pavon *\Prononciation ?\ masculin (Botanique) Pavot. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) === Références === Frédéric Godefroy, Dictionnaire de l’ancienne langue française et de tous ses dialectes du IXe au XVe siècle, édition de F. Vieweg, Paris, 1881–1902 → consulter cet ouvrage == Espéranto == === Forme de nom commun === pavon \ˈpa.von\ Accusatif singulier de pavo. == Occitan == === Étymologie === Du latin pavo, pavonis. === Nom commun === pavon \paˈβu\ (graphie normalisée) masculin (pour une femelle, on dit : pavona) (Ornithologie) Paon. Crâneur, personne qui se pavane. ==== Dérivés ==== pavonar pavonejar pavon salvatge ==== Variantes orthographiques ==== pau === Prononciation === France (Béarn) : écouter « pavon [paˈβu] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Gui Benoèt, Las bèstias, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-454-2