pavon
التعريفات والمعاني
== Ancien français ==
=== Étymologie ===
Du latin papaver.
=== Nom commun ===
pavon *\Prononciation ?\ masculin
(Botanique) Pavot.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Références ===
Frédéric Godefroy, Dictionnaire de l’ancienne langue française et de tous ses dialectes du IXe au XVe siècle, édition de F. Vieweg, Paris, 1881–1902 → consulter cet ouvrage
== Espéranto ==
=== Forme de nom commun ===
pavon \ˈpa.von\
Accusatif singulier de pavo.
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin pavo, pavonis.
=== Nom commun ===
pavon \paˈβu\ (graphie normalisée) masculin (pour une femelle, on dit : pavona)
(Ornithologie) Paon.
Crâneur, personne qui se pavane.
==== Dérivés ====
pavonar
pavonejar
pavon salvatge
==== Variantes orthographiques ====
pau
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « pavon [paˈβu] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Gui Benoèt, Las bèstias, lexic, IEO edicions, 2008, ISBN 978-2-85910-454-2