paroxitòn
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du grec ancien παροξύτονος, paroxútonos (« marqué de l’accent aigu sur la pénultième »).
=== Nom commun ===
paroxitòn \pa.ɾu.t͡si.ˈtɔn\ masculin (graphie normalisée)
(Grammaire) Paroxyton, mot qui a l’accent tonique sur l’avant-dernière syllabe.
En général tout mot occitan se terminant par une voyelle, voyelle + n (si c’est un verbe) ou voyelle + s est un paroxyton.
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Exemples : taula, taulas, camisa, camisas, entendre, filosof'ia, filosof'ias, parla, parlas, parlan
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
oxitòn
proparoxitòn
==== Variantes orthographiques ====
paroxiton
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
Loís Alibèrt, (oc) Gramatica occitana segon los parlars lengadocians, Institut d’Estudis Occitans/Institut d’Estudis Catalans, 1976, ISBN 2-85910-274-4
Florian Vernet, Dictionnaire grammatical de l'occitan moderne selon les parlers languedociens, Centre d’Estudis Occitans, Montpelhièr, 2000, ISBN 978-2-8426-9589-7