monaca
التعريفات والمعاني
== Italien ==
=== Étymologie ===
Féminin de monaco.
=== Nom commun ===
monaca \ˈmɔ.na.ka\ féminin (pour un homme, on dit : monaco)
(Religion) Nonne, sœur, religieuse.
=== Prononciation ===
Italie : écouter « monaca [Prononciation ?] »
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici..
=== Nom commun ===
monaca \mu.ˈna.ko̯\ féminin (graphie normalisée)
Poupée.
Marionnette.
Lo fasquèron sèire dins son lièch. Teniá a pro pena, nimai s’èra estat una monaca desarticulada. — (Sèrgi Viaule), La venjança de N’isarn Cassanha, 2013 [1])
Ils le firent s’asseoir dans son lit. Il tenait à grand peine, comme s’il avait été une poupée désarticulée.
==== Synonymes ====
(1)
peteta
tostona
2)
mariòta
=== Prononciation ===
Béarn (France) : écouter « monaca [mu.ˈna.ko̯] » (bon niveau)
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
[1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage