monaca

التعريفات والمعاني

== Italien == === Étymologie === Féminin de monaco. === Nom commun === monaca \ˈmɔ.na.ka\ féminin (pour un homme, on dit : monaco) (Religion) Nonne, sœur, religieuse. === Prononciation === Italie : écouter « monaca [Prononciation ?] » === Anagrammes === → Modifier la liste d’anagrammes == Occitan == === Étymologie === Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.. === Nom commun === monaca \mu.ˈna.ko̯\ féminin (graphie normalisée) Poupée. Marionnette. Lo fasquèron sèire dins son lièch. Teniá a pro pena, nimai s’èra estat una monaca desarticulada. — (Sèrgi Viaule), La venjança de N’isarn Cassanha, 2013  [1]) Ils le firent s’asseoir dans son lit. Il tenait à grand peine, comme s’il avait été une poupée désarticulée. ==== Synonymes ==== (1) peteta tostona 2) mariòta === Prononciation === Béarn (France) : écouter « monaca [mu.ˈna.ko̯] » (bon niveau) === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 [1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage