medisinour
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
(1821 : medicinour) Dérivé de medisin, avec le suffixe -our.
=== Nom commun ===
medisinour \me.di.ˈsĩː.nur\ masculin (pour une femme, on dit : medisinourez)
Médecin.
Pendeo gwir e hañvale bout foll, e voe kaset da di ur medisinour a oa o chom tostik tra. — (Abenez, Un deiz ma tremenen war bont ar vilin…, in Al Liamm, no 94, septembre-octobre 1962, page 383)
Comme il semblait être fou, il fut emmené chez un médecin qui habitait tout près.
Pa yeer d’an apotikerezhioù, medisinourion pe perukennerezhioù e ranker ober gant an ukrenieg. — (Fabien Lecuyer, Goude an dizalcʼhiezh, brezel ar yezhoù ?, in Ya !, no 874, 11 mars 2022, page 2d)
Quand on s’adresse aux pharmaciens, aux médecins ou aux coiffeurs, on doit le faire en ukrainien.
Ema an natur aze hon gwir vedisinour, hon alïerez furrañ. — (Yann-Glaod ar Ruyet, Sinema, in Ya !, no 930, 4 avril 2023, page 8)
La nature est là notre vrai médecin, notre meilleure conseillère.
==== Synonymes ====
medesin
medisiner
medisinour
mezeg
=== Références ===