medicina
التعريفات والمعاني
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin medicina.
=== Nom commun ===
medicina \Prononciation ?\
(Médecine) Médecine.
=== Prononciation ===
Espagne (Manresa) : écouter « medicina [Prononciation ?] »
==== Paronymes ====
medecina
== Espagnol ==
=== Étymologie ===
Du latin medicina.
=== Nom commun ===
medicina \mediˈθina\ (genre à préciser : {{m}}, {{f}}, {{mf}}, {{n}} ?)
(Médecine) Médecine.
Médicament.
==== Synonymes ====
2 : medicamento, cura
=== Prononciation ===
Carthagène des Indes (Colombie) : écouter « medicina [Prononciation ?] »
== Italien ==
=== Étymologie ===
Du latin medicina.
=== Nom commun ===
medicina \me.di.ˈt͡ʃi.na\ féminin
(Sciences) Médecine, science des maladies et art de les guérir.
(Médecine) Médicament, Substance ou composition possédant des propriétés curatives ou préventives, destinées à guérir, à soulager ou à prévenir des maladies humaines ou animales.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
==== Dérivés ====
=== Prononciation ===
(Région à préciser) : écouter « medicina [Prononciation ?] »
Italie : écouter « medicina [Prononciation ?] »
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
=== Voir aussi ===
Medecina (disambigua) sur l’encyclopédie Wikipédia (en italien)
medicina dans le recueil de citations Wikiquote (en italien)
medicina sur l’encyclopédie Vikidia (en italien)
=== Références ===
==== Bibliographie ====
« medicina », dans Grande dizionario italiano Aldo Gabrielli, 4e éd., version en ligne → consulter cet ouvrage
« medicina », dans le Dizionario italiano Sabatini Coletti édité par Corriere della Sera, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
« medicina », dans De Mauro, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
« medicina », dans Garzanti Linguistica, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
« medicina », dans Dizionario Olivetti, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
« medicina », dans Sapere.it, Encyclopédie et dictionnaire italien en ligne, De Agostini Editore → consulter cet ouvrage
« medicina », dans Treccani, Dictionnaire, encyclopédie et thésaurus italien en ligne → consulter cet ouvrage
== Latin ==
=== Étymologie ===
Substantivation de l’adjectif medicinus (« relatif au médecin ») par ellipse de ars, soit « l’art du médecin », de medicus (« médecin »).
=== Nom commun ===
mĕdĭcina \Prononciation ?\ féminin
(Médecine) Médecine, art de guérir.
iam signa letalia in furoris morbo risum, sapientiae vero aegritudine fimbriarum curam et stragulae vestis plicaturas, a somno moventium neglectum, praefandi umoris e corpore effluvium, in oculorum quidem et narium aspectu indubitata maxime atque etiam supino adsidue cubitu, venarum inaequabili aut formicante percussu, quaeque alia Hippocrati principi medicinae observata sunt. — (Pline, Naturalis Historia, VII, 171)
Voici les signes de mort : rire dans l’affection avec transport ; dans l’affection de la raison, ramasser les fétus et plisser continuellement les couvertures ; un sommeil ou le malade ne sent pas qu’on le remue ; l’écoulement involontaire des liquides qu’on s’excuse de nommer. Les signes les moins douteux sont dans l’aspect des yeux et des narines, dans un décubitus constant sur le dos, dans un pouls inégal ou filiforme, et les autres symptômes qu’a observés Hippocrate, prince de la médecine (Pronostic). — (traduction)
Pharmacie.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Médicament, remède, traitement.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
(Sens figuré) Soulagement.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Poison.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Fard.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
==== Dérivés ====
mĕdĭcinālis (« médical, médicinal »)
==== Apparentés étymologiques ====
medeor
==== Dérivés dans d’autres langues ====
Anglais : medicine
Espagnol : medicina
Français : médecine
Italien : medicina
Néerlandais : medicijn
=== Forme d’adjectif ===
medicina \Prononciation ?\
nominatif féminin singulier de medicinus.
nominatif neutre pluriel de medicinus.
vocatif féminin singulier de medicinus.
vocatif neutre pluriel de medicinus.
accusatif neutre pluriel de medicinus.
ablatif féminin singulier de medicinus.
=== Références ===
« medicina », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
== Portugais ==
=== Forme de verbe ===
medicina \mɨ.di.sˈi.nɐ\ (Lisbonne) \me.dʒi.sˈi.nə\ (São Paulo)
Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de medicinar.
Deuxième personne du singulier de l’impératif de medicinar.
=== Prononciation ===
Lisbonne : \mɨ.di.sˈi.nɐ\ (langue standard), \mɨ.di.sˈi.nɐ\ (langage familier)
São Paulo : \me.dʒi.sˈi.nə\ (langue standard), \me.di.sˈi.nə\ (langage familier)
Rio de Janeiro : \me.dʒi.sˈĩ.nɐ\ (langue standard), \me.dʒi.sˈĩ.nɐ\ (langage familier)
Maputo : \me.di.sˈi.nɐ\ (langue standard), \me.ði.sˈĩ.nɐ\ (langage familier)
Luanda : \me.di.sˈi.nɐ\
Dili : \mɨ.di.sˈi.nə\
=== Références ===
« medicina », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage