krouadur
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
Du moyen breton crouadur issu du vieux breton creatur(ou). Dérivé de krouiñ (« créer »), avec le suffixe -adur.
À comparer avec les mots creadur en gallois, croadur en cornique (sens identique).
=== Nom commun 1 ===
krouadur \kru.ˈɑː.dyr\ masculin
Créature.
Levenez, sioulded hag unvaniezh : en draonienn-se leun a sklerijenn hag a skeud, a grouadurioù anavezet, a grouadurioù dianav, leun a beocʼh hag a strafuilh, evel ar cʼhimiad diouzh ur bed kozh, evel dor lirzhin ur bed all. — (Roparz Hemon, Traonienn Skeud ar Marv in War ribl an hent, Éditions Al Liamm, 1971, page 116)
Joie, calme et unité : dans cette vallée pleine de lumière et d’ombre, de créatures connues, de créatures inconnues, pleine de paix et de frayeur, comme l’adieu à un vieux monde, comme la porte joyeuse d’un autre monde.
=== Nom commun 2 ===
krouadur \kru.ˈɑː.dyr\ masculin (pour une fille, on dit : krouadurez)
(Jeune) Enfant (en bas âge).
Kerkent an amiegez a roas ar cʼhrouadur paour da un den a oa o cʼhortoz e toull an nor, […]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /3, Éditions Al Liamm, 1988, page 125)
Aussitôt, la sage-femme donna le bébé à un homme qui attendait à la porte.
(Par extension) et (localement) Enfant.
— Hag e larit, cʼhwi, e vestr, n’anavezit ket ar cʼhrouadur-mañ ? — (Youenn Drezen, Skol-louarn Veig Trebern III, Éditions Al Liamm, 1974, page 168)
— Et vous prétendez, vous, son maître, que vous ne connaissez pas cet enfant-ci ?
==== Synonymes ====
=== Prononciation ===
France (Bretagne) : écouter « krouadur [Prononciation ?] »
=== Références ===