krouadur

التعريفات والمعاني

== Breton == === Étymologie === Du moyen breton crouadur issu du vieux breton creatur(ou). Dérivé de krouiñ (« créer »), avec le suffixe -adur. À comparer avec les mots creadur en gallois, croadur en cornique (sens identique). === Nom commun 1 === krouadur \kru.ˈɑː.dyr\ masculin Créature. Levenez, sioulded hag unvaniezh : en draonienn-se leun a sklerijenn hag a skeud, a grouadurioù anavezet, a grouadurioù dianav, leun a beocʼh hag a strafuilh, evel ar cʼhimiad diouzh ur bed kozh, evel dor lirzhin ur bed all. — (Roparz Hemon, Traonienn Skeud ar Marv in War ribl an hent, Éditions Al Liamm, 1971, page 116) Joie, calme et unité : dans cette vallée pleine de lumière et d’ombre, de créatures connues, de créatures inconnues, pleine de paix et de frayeur, comme l’adieu à un vieux monde, comme la porte joyeuse d’un autre monde. === Nom commun 2 === krouadur \kru.ˈɑː.dyr\ masculin (pour une fille, on dit : krouadurez) (Jeune) Enfant (en bas âge). Kerkent an amiegez a roas ar cʼhrouadur paour da un den a oa o cʼhortoz e toull an nor, […]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /3, Éditions Al Liamm, 1988, page 125) Aussitôt, la sage-femme donna le bébé à un homme qui attendait à la porte. (Par extension) et (localement) Enfant. — Hag e larit, cʼhwi, e vestr, n’anavezit ket ar cʼhrouadur-mañ ? — (Youenn Drezen, Skol-louarn Veig Trebern III, Éditions Al Liamm, 1974, page 168) — Et vous prétendez, vous, son maître, que vous ne connaissez pas cet enfant-ci ? ==== Synonymes ==== === Prononciation === France (Bretagne) : écouter « krouadur [Prononciation ?] » === Références ===