kontañ
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
Dérivé de kont, avec le suffixe -añ.
=== Verbe ===
kontañ \ˈkɔ̃n.tã\ transitif direct (voir la conjugaison), base verbale kont-
Compter.
Chom a rae a-sav da gontañ an taolioù. — (Youenn Drezen, Skol-louarn Veig Trebern II, Éditions Al Liamm, 1973, page 62)
Il s’arrêtait pour compter les coups.
[...].Ma breur henañ war gorn an daolO kontañ moneiz dʼar brïol,Ma breur bihan e-kreiz an hentO traillañ kaillastr gand e zentMa zad war ar Menez DuOcʼh ober krampouez gand ludu. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé (Eléments de Stylistique Trégorroise) - Troisième partie - LE STYLE POPULAIRE, 1974, page 387)
Mon frère aîné sur le coin de la table,comptant de la monnaie au prieurmon petit frère au milieu du cheminbroyant du silex avec les dents.mon père sur la Montagne Noireen train de faire des crêpes avec de la cendre.
Pedet e voe Gaovan dʼo cʼhontañ. — (Roparz Hemon, Gaovan hag an Den Gwer, eil emb. Levrioù Skol al Louarn (An Here), 1988, page 49)
On invita Gauvain à les compter.
Conter.
Ma mamm a ouïe konta kaoziou — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé - Deuxième partie - Dictionnaire breton-français des expressions figurées, 1ère ed. 1970, page 267)
Ma mère savait conter des contes.
==== Dérivés ====
kontañ bidennoù
kontañ pemp ha pevar
==== Variantes dialectales ====
kontiñ
konto
=== Prononciation ===
France (Bretagne) : écouter « kontañ [Prononciation ?] »
Nantes (France) : écouter « kontañ [Prononciation ?] » (niveau moyen)
=== Anagrammes ===
tonkañ