kanol

التعريفات والمعاني

== Breton == === Étymologie === Nom commun 1 Du latin canalis. Mentionné dans le dictionnaire français-breton de Grégoire de rostrenen (1732) : canol. À comparer avec le mot canawl en gallois (sens voisin). Nom commun 2 Du moyen breton canol. Mentionné dans le dictionnaire français-breton de Grégoire de rostrenen (1732) : canol. === Nom commun 1 === kanol \ˈkāː.nɔl\ féminin (Géographie, Transport) Canal. Degouezhet e oant en ur gornblegenn eus ar ganol ; a-dreñv dezho e verzent ar cʼhro du-se, an dud o tripal en amcʼhouloù evel skeudoù dilavar ; an dour krizet gant un aezenn skañv a zasskede betek ar pont hag ar cʼhoad sapr a astenne e cʼhoudor d’o degemer. — (Youenn Olier, An deiz-ha-bloaz, Éditions Al Liamm, 1975, page 137) Ils étaient arrivés à un tournant du canal ; derrière eux ils apercevaient là-bas sur la grève, les gens gambader dans l’obscurité comme des ombres muettes ; l’eau ridée par un souffle léger reflétait jusqu’au pont et le bois de sapins étendait son abri pour les accueillir. Chenal. ==== Dérivés ==== kanol-dour kanol-vor kanolenn === Nom commun 2 === kanol \ˈkāː.nɔl\ masculin (Militaire) Canon. Kerkent ha ma tavas hor c’hanolioù o lidañ disparti ar roue, e savjomp eor holl a gevret da gas an Aotrou Fallières da Lisbon. — (Jarl Priel, Va zammig buhez, Éditions Al Liamm, 1954, page 130) Dès que nos canons, saluant le départ du roi, se turent, nous levâmes tous ensemble l’ancre pour conduire Monsieur Fallières à Lisbonne. « [...]. Gwir oa kement-se, mes n’oant evit ober netra gant o cʼhanol, rak ar cʼharr hen douge a yoa torret e ahel. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Éditions Al Liamm, 1977, page 227) « [...]. Tout cela était vrai, mais ils ne pouvaient rien faire de leur canon, car l’essieu de la charrette qui le portait était cassé. (Armement) Canon (d'une arme à feu). ==== Synonymes ==== pezh-kanol beg-fuzuilh ==== Dérivés ==== === Anagrammes === kalon === Références ===