institutor
التعريفات والمعاني
== Anglais ==
=== Étymologie ===
Du latin institutor.
=== Nom commun ===
institutor
Fondateur.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
== Latin ==
=== Étymologie ===
Déverbal de instituo (« instituer, établir, mettre en place, fixer »), dérivé de institutum, avec le suffixe -tor.
=== Nom commun ===
institutor \Prononciation ?\ masculin (pour une femme, on dit : institutrix)
Celui qui institue.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Références ===
« institutor », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin institutor (« fondateur, personne qui institue »).
=== Nom commun ===
institutor \ins.ti.ty.ˈtu\ masculin (graphie normalisée) (pour une femme, on dit : institutritz)
Instituteur, celui qui enseigne dans une école primaire.
==== Synonymes ====
mèstre
regent
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
Academia Occitana-Consistòri del Gai Saber, Diccionari General de la Lenga Occitana (DGLO), XXI s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2