institutor

التعريفات والمعاني

== Anglais == === Étymologie === Du latin institutor. === Nom commun === institutor Fondateur. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) == Latin == === Étymologie === Déverbal de instituo (« instituer, établir, mettre en place, fixer »), dérivé de institutum, avec le suffixe -tor. === Nom commun === institutor \Prononciation ?\ masculin (pour une femme, on dit : institutrix) Celui qui institue. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) === Références === « institutor », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage == Occitan == === Étymologie === Du latin institutor (« fondateur, personne qui institue »). === Nom commun === institutor \ins.ti.ty.ˈtu\ masculin (graphie normalisée) (pour une femme, on dit : institutritz) Instituteur, celui qui enseigne dans une école primaire. ==== Synonymes ==== mèstre regent === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage Academia Occitana-Consistòri del Gai Saber, Diccionari General de la Lenga Occitana (DGLO), XXI s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2