inductiu
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin inductivus.
=== Adjectif ===
inductiu masculin (féminin : inductiva)
Inductif.
=== Références ===
François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6
== Catalan ==
=== Étymologie ===
Du latin inductivus.
=== Adjectif ===
inductiu [indukˈtiw]
Inductif.
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin inductivus.
=== Adjectif ===
inductiu [indytˈtiw] (graphie normalisée)
Inductif.
=== Prononciation ===
languedocien : [indytˈtiw]
provençal : [indytˈtjew]
rouergat : [indytˈtju]
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)