inductiu

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du latin inductivus. === Adjectif === inductiu masculin (féminin : inductiva) Inductif. === Références === François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6 == Catalan == === Étymologie === Du latin inductivus. === Adjectif === inductiu [indukˈtiw] Inductif. == Occitan == === Étymologie === Du latin inductivus. === Adjectif === inductiu [indytˈtiw] (graphie normalisée) Inductif. === Prononciation === languedocien : [indytˈtiw] provençal : [indytˈtjew] rouergat : [indytˈtju] === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)