finta
التعريفات والمعاني
== Français ==
=== Forme de verbe ===
finta \fin.ta\
Troisième personne du singulier du passé simple de finter.
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
== Italien ==
=== Étymologie ===
De finto → voir feint et feinte en français.
=== Nom commun ===
finta \ˈfin.ta\ féminin
Feinte, action de feindre.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Forme d’adjectif ===
finta \ˈfin.ta\
Féminin singulier de finto.
==== Dérivés ====
finta pelle (« simili-cuir »)
=== Forme de verbe ===
finto \ˈfin.ta\
Participe passé féminin singulier de fingere.
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
=== Références ===
« finta », dans Grande dizionario italiano Aldo Gabrielli, 4e éd., version en ligne → consulter cet ouvrage
« finta », dans De Mauro, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
« finta », dans Dizionario Olivetti, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage
« finta », dans Treccani, Dictionnaire, encyclopédie et thésaurus italien en ligne → consulter cet ouvrage
== Kotava ==
=== Étymologie ===
Racine inventée arbitrairement.
=== Nom commun ===
finta \ˈfinta\
Affiche.
==== Dérivés ====
fintá
fintak
fintakiraf
fintatum
fintú
=== Prononciation ===
France : écouter « finta [ˈfinta] »
=== Références ===
« finta », dans Kotapedia
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Nom commun ===
finta [ˈfinto̞] (graphie normalisée) féminin
Feinte.
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « finta [Prononciation ?] »
=== Références ===
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
== Portugais ==
=== Étymologie ===
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
=== Nom commun 1 ===
finta \fˈĩ.tɐ\ (Lisbonne) \fˈĩ.tə\ (São Paulo) féminin
Feinte.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Nom commun 2 ===
finta \fˈĩ.tɐ\ (Lisbonne) \fˈĩ.tə\ (São Paulo) féminin
Impôt extraordinaire sur les revenus.
Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
=== Forme de verbe ===
finta \fˈĩ.tɐ\ (Lisbonne) \fˈĩ.tə\ (São Paulo)
Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de fintar.
Deuxième personne du singulier de l’impératif de fintar.
=== Prononciation ===
Lisbonne : \fˈĩ.tɐ\ (langue standard), \fˈĩ.tɐ\ (langage familier)
São Paulo : \fˈĩ.tə\ (langue standard), \fˈĩ.tə\ (langage familier)
Rio de Janeiro : \fˈĩ.tɐ\ (langue standard), \fˈĩ.tɐ\ (langage familier)
Maputo : \fˈĩ.tɐ\ (langue standard), \fˈĩn.θɐ\ (langage familier)
Luanda : \fˈĩn.tɐ\
Dili : \fˈĩn.tə\
Portugal « finta [ˈfĩ.tɐ] »
=== Références ===
« finta », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage
=== Voir aussi ===
finta sur l’encyclopédie Wikipédia (en portugais)
== Tchèque ==
=== Étymologie ===
De l’italien finta via l’allemand Finte.
=== Nom commun ===
finta \Prononciation ?\ féminin
Feinte, astuce, truc, tour.
Spolu vymysleli historku o slavném americkém fotografovi Robertu Capovi, který je za mořem velice uznávaným a nyní náhodně zavítal do Francie. Pseudonym používal, aby lépe prodal svoje fotografie; předstíral totiž, že je slavným americkým fotografem. Tutéž fintu využil i ve Spojených státech, kde se naopak vydával za věhlasného francouzského fotografa. — (Wikipedie, Robert Capa)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
==== Synonymes ====
fór
=== Références ===
Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage