finta

التعريفات والمعاني

== Français == === Forme de verbe === finta \fin.ta\ Troisième personne du singulier du passé simple de finter. === Anagrammes === → Modifier la liste d’anagrammes == Italien == === Étymologie === De finto → voir feint et feinte en français. === Nom commun === finta \ˈfin.ta\ féminin Feinte, action de feindre. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) === Forme d’adjectif === finta \ˈfin.ta\ Féminin singulier de finto. ==== Dérivés ==== finta pelle (« simili-cuir ») === Forme de verbe === finto \ˈfin.ta\ Participe passé féminin singulier de fingere. === Anagrammes === → Modifier la liste d’anagrammes === Références === « finta », dans Grande dizionario italiano Aldo Gabrielli, 4e éd., version en ligne → consulter cet ouvrage « finta », dans De Mauro, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage « finta », dans Dizionario Olivetti, Dictionnaire italien en ligne → consulter cet ouvrage « finta », dans Treccani, Dictionnaire, encyclopédie et thésaurus italien en ligne → consulter cet ouvrage == Kotava == === Étymologie === Racine inventée arbitrairement. === Nom commun === finta \ˈfinta\ Affiche. ==== Dérivés ==== fintá fintak fintakiraf fintatum fintú === Prononciation === France : écouter « finta [ˈfinta] » === Références === « finta », dans Kotapedia == Occitan == === Étymologie === Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici. === Nom commun === finta [ˈfinto̞] (graphie normalisée) féminin Feinte. === Prononciation === France (Béarn) : écouter « finta [Prononciation ?] » === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) == Portugais == === Étymologie === Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici. === Nom commun 1 === finta \fˈĩ.tɐ\ (Lisbonne) \fˈĩ.tə\ (São Paulo) féminin Feinte. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) === Nom commun 2 === finta \fˈĩ.tɐ\ (Lisbonne) \fˈĩ.tə\ (São Paulo) féminin Impôt extraordinaire sur les revenus. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) === Forme de verbe === finta \fˈĩ.tɐ\ (Lisbonne) \fˈĩ.tə\ (São Paulo) Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de fintar. Deuxième personne du singulier de l’impératif de fintar. === Prononciation === Lisbonne : \fˈĩ.tɐ\ (langue standard), \fˈĩ.tɐ\ (langage familier) São Paulo : \fˈĩ.tə\ (langue standard), \fˈĩ.tə\ (langage familier) Rio de Janeiro : \fˈĩ.tɐ\ (langue standard), \fˈĩ.tɐ\ (langage familier) Maputo : \fˈĩ.tɐ\ (langue standard), \fˈĩn.θɐ\ (langage familier) Luanda : \fˈĩn.tɐ\ Dili : \fˈĩn.tə\ Portugal « finta [ˈfĩ.tɐ] » === Références === « finta », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage === Voir aussi === finta sur l’encyclopédie Wikipédia (en portugais) == Tchèque == === Étymologie === De l’italien finta via l’allemand Finte. === Nom commun === finta \Prononciation ?\ féminin Feinte, astuce, truc, tour. Spolu vymysleli historku o slavném americkém fotografovi Robertu Capovi, který je za mořem velice uznávaným a nyní náhodně zavítal do Francie. Pseudonym používal, aby lépe prodal svoje fotografie; předstíral totiž, že je slavným americkým fotografem. Tutéž fintu využil i ve Spojených státech, kde se naopak vydával za věhlasného francouzského fotografa. — (Wikipedie, Robert Capa) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) ==== Synonymes ==== fór === Références === Ústav pro jazyk český, Akademie věd ČR, v.v.i., 2008–2025 → consulter cet ouvrage