fin finala

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Composé de fin et de finala. === Locution adverbiale === fin finala \ˈfin‿fiˈnalo̯\ (graphie normalisée) Finalement, en fin de compte. Fin finala reconeguèt, de racacòr, que çò que comptava èra que i agèsse una eleccion. — (Sèrgi Gairal, Un estiu sus la talvera, 2001  [1]) Finalement, il reconnut, à contrecœur, que ce qui comptait c’était qu’il y eût une élection. ==== Synonymes ==== finalament a la fin === Prononciation === Béarn (France) : écouter « fin finala [ˈfin‿fiˈnalo̯] » (bon niveau) === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 [1] Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage