escandalizar

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du latin scandalizare. === Verbe === escandalizar Scandaliser. === Références === François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, 1838–1844 → Tome 1, Tome 2, Tome 3, Tome 4, Tome 5, Tome 6 == Espagnol == === Étymologie === Du latin scandalizare. === Verbe === escandalizar \Prononciation ?\ 1er groupe (voir la conjugaison) Scandaliser. ==== Synonymes ==== chocar == Occitan == === Étymologie === Du latin scandalizare. === Verbe === escandalizar [eskandaliˈza] transitif (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison) (pronominal : s’escandalizar) Scandaliser. Mas lo peirièr, per escandalizar pas lo mond que passarián, tustèt pas gaire sul cisèl. — (Jean Boudou, Contes del meu ostal) Mais le carrier, pour ne pas scandaliser les gens qui passeraient, n'a pas tapé très fort sur le ciseau. === Prononciation === France (Béarn) : écouter « escandalizar [eskandaliˈza] » === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 Bras, M. & Vergez-Couret, M., Universitat de Tolosa Joan Jaurés, Basa Textuala per la lenga d'Òc, XIX - XXI s → consulter cet ouvrage == Portugais == === Étymologie === Du latin scandalizare. === Verbe === escandalizar \iʃ.kɐ̃.dɐ.li.zˈaɾ\ (Lisbonne) \is.kə̃.da.li.zˈa\ (São Paulo) transitif 1er groupe (voir la conjugaison) Scandaliser. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) escandalizar-se \iʃ.kɐ̃.dɐ.li.zˈaɾ.sɨ\ (Lisbonne) \is.kə̃.da.li.zˈaɾ.si\ (São Paulo) 1er groupe, pronominal (voir la conjugaison) Se scandaliser. Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter) ==== Notes ==== Cette forme est celle de l’infinitif impersonnel, de la première et de la troisième personne du singulier de l’infinitif personnel, ainsi que de la première et de la troisième personne du singulier du futur du subjonctif. ==== Dérivés ==== escandalização escandalizado escandalizante escandalizável === Prononciation === Lisbonne: \iʃ.kɐ̃.dɐ.li.zˈaɾ\ (langue standard), \ʃkɐ̃.dɐ.li.zˈaɾ\ (langage familier) São Paulo: \is.kə̃.da.li.zˈa\ (langue standard), \is.kə̃.da.li.zˈa\ (langage familier) Rio de Janeiro: \iʃ.kɐ̃.da.li.zˈaɾ\ (langue standard), \iʃ.kɐ̃.da.li.zˈa\ (langage familier) Maputo: \eʃ.kã.dɐ.li.zˈaɾ\ (langue standard), \ɛʃ.kãn.dɐ.li.zˈaɾ\ (langage familier) Luanda: \ɨʃ.kɐ̃n.dɐ.li.zˈaɾ\ Dili: \ʃkãn.də.li.zˈaɾ\ === Références === « escandalizar », dans Portal da língua portuguesa: Dicionário Fonético, Instituto de linguística teórica e computacional (ILTeC), de Simone Ashby ; Sílvia Barbosa ; Silvia Brandão ; José Pedro Ferreira ; Maarten Janssen ; Catarina Silva ; Mário Eduardo Viaro (2012), “A Rule Based Pronunciation Generator and Regional Accent Databank for Portuguese”, in Proceedings of Interspeech 2012, ISCA’s 13th Annual Conference, Portland, OR, USA, September 9-13, 2012, International Speech Communication Association, p. 1886-1887 → consulter cet ouvrage