enor
التعريفات والمعاني
== Ancien français ==
=== Nom commun ===
enor *\Prononciation ?\ masculin
Variante de onor.
== Breton ==
=== Étymologie ===
Du moyen breton enor.
Comparer avec le cornique enor (sens identique).
=== Nom commun ===
enor \ˈẽː.nɔr\ masculin
Honneur.
[...]Dezhañ pinvidigezh, enorioùDin-me paourentez ha disprizMet ’drokfen ket evit teñzorioùVa Bro, va Yezh ha va Frankiz ! — (Anjela Duval, Karantez-vro, in Oberenn glok, Mignoned Anjela & alii, 2000, page 207)
[...]À lui richesse, honneursÀ moi pauvreté et méprisMais je n’échangerais (ne troquerais) pas pour des trésorsMon Pays, ma Langue et ma Liberté !
==== Dérivés ====
=== Anagrammes ===
=== Références ===
3. Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 687a
== Cornique ==
=== Étymologie ===
Du latin honor.
=== Nom commun ===
enor masculin \ˈẽːnoʁ\ (pluriel : enorys)
Honneur.