dubitatiu

التعريفات والمعاني

== Ancien occitan == === Étymologie === Du latin dubitativus. === Adjectif === dubitatiu masculin (féminin : dubitativa) Dubitatif. === Références === François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, chez Silvestre, Paris, 1836-1844 → Consulter en ligne : Tome 1 (Grammaire et textes) — Tome 2 (A-C) — Tome 3 (D-K) — Tome 4 (L-P) — Tome 5 (Q-Z) — Tome 6 (Appendice et vocabulaire) == Catalan == === Étymologie === Du latin dubitativus. === Adjectif === dubitatiu [duβitəˈtiw], [duβitaˈtiw] Dubitatif. ==== Dérivés ==== dubitativament === Prononciation === catalan oriental : [duβitəˈtiw] catalan occidental : [duβitaˈtiw] == Occitan == === Étymologie === Du latin dubitativus. === Adjectif === dubitatiu [dyβitaˈtiw] (graphie normalisée) Dubitatif. ==== Dérivés ==== dubitativament === Prononciation === languedocien : [dyβitaˈtiw] rouergat : [dyβitaˈtju] France (Béarn) : écouter « dubitatiu [Prononciation ?] »