dizober

التعريفات والمعاني

== Breton == === Étymologie === Dérivé de ober (« faire »), avec le préfixe dis- (« dé- »). === Verbe === dizober \diˈzoː.bɛr\ transitif direct (voir la conjugaison), base verbale discʼhra- (pronominal : en em zizober) Défaire. Allas ! un afer graet n’haller ket en dizober. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /5, Éditions Al Liamm, 1994, page 30) Hélas ! une affaire faite on ne peut pas la défaire. ’Oa ket bet marcʼhadmat lakaat dizober ar siminal-se, degas anezhi d’hon ti, hag adsevel anezhi goude-se. — (Per Denez, Glas evel daoulagad cʼhlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, page 18) Ce n’avait pas été bon marché de faire démonter cette cheminée(-là), l’envoyer dans notre maison, et la reconstruire après cela. ==== Dérivés ==== dizoberer dizobererez ==== Apparentés étymologiques ==== adober drougober ==== Variantes dialectales ==== dizoberiñ === Références === Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 375a