destruccion

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Du latin destructionem, accusatif de destructio. === Nom commun === destruccion [destɾyˈt͡sju] (graphie normalisée) féminin Destruction. ==== Dérivés ==== autodestruccion ==== Apparentés étymologiques ==== destrusir === Prononciation === languedocien : [destɾyˈt͡sju], [destɾyˈt͡siw], [destɾyˈt͡sju] provençal rhodanien, niçois : [destʁyˈsjũᵑ] provençal maritime : [destʁyˈsjẽᵑ] France (Béarn) : écouter « destruccion [Prononciation ?] » === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Georges Castellana, Dictionnaire niçois-français, Serre, Nice, 1952