contrari
التعريفات والمعاني
== Ancien occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin contrarius.
=== Adjectif ===
contrari masculin
Contraire.
=== Références ===
François Raynouard, Lexique roman ou Dictionnaire de la langue des troubadours, comparée avec les autres langues de l’Europe latine, chez Silvestre, Paris, 1836-1844 → Consulter en ligne : Tome 1 (Grammaire et textes) — Tome 2 (A-C) — Tome 3 (D-K) — Tome 4 (L-P) — Tome 5 (Q-Z) — Tome 6 (Appendice et vocabulaire)
== Catalan ==
=== Étymologie ===
(XIVe siècle) Du latin contrarius.
=== Adjectif ===
contrari \Prononciation ?\ masculin
Contraire.
=== Nom commun 1 ===
contrari \Prononciation ?\ masculin
Contraire.
Trobant-me en aquesta vallCallosa, per les monts fuit,ociós, trist, sens fer fruit,emprés he, no sens treballde dones scriure llur tallnatural e voluntari,per Una, qui té el contrari,descrivir pus fàcilment — (Jaume Roig, Espill.)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
=== Nom commun 2 ===
contrari \Prononciation ?\ masculin (pour une femme, on dit : contrària)
Adversaire.
Ennemi.
=== Prononciation ===
catalan oriental (hors majorquin) : [kunˈtɾaɾi]
catalan occidental, majorquin : [konˈtɾaɾi]
Barcelone (Espagne) : écouter « contrari [Prononciation ?] »
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Du latin contrarius.
=== Adjectif ===
contrari \kunˈtɾaɾi\ (graphie normalisée) masculin
Contraire, nuisible, défavorable.
=== Nom commun ===
contrari \kunˈtɾaɾi\ (graphie normalisée) masculin
Contraire.
==== Synonymes ====
invèrs
=== Prononciation ===
France (Béarn) : écouter « contrari [kunˈtɾaɾi] »
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2