carcassar

التعريفات والمعاني

== Occitan == === Étymologie === Dérivé de carcassa, avec le suffixe -ar. === Verbe === carcassar [kaɾkaˈsa] (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison) transitif et intransitif (Construction) Établir la carcasse ou charpente d’un plancher. (Dauphinois) Sonner creux, résonner comme un pot fêlé, tousser, cracher avec bruit. ==== Vocabulaire apparenté par le sens ==== 1 : camarar 2 : tossir/tussir === Nom commun === carcassar [kaɾkaˈsa] (graphie normalisée) masculin Son d’une cloche fêlée. ==== Vocabulaire apparenté par le sens ==== asclat === Prononciation === languedocien : [kaɾkaˈsa] provençal, dauphinois : [kaʁkaˈsa] === Références === Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879 Jean-Claude Rixte, Jean-Alexandre Cluze, Dictionnaire des dialectes dauphinois anciens et modernes par l’abbé Louis Moutier, IEO-Drôme/ELLUG, Montélimar/Grenoble, 2007 Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2