carcassar
التعريفات والمعاني
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de carcassa, avec le suffixe -ar.
=== Verbe ===
carcassar [kaɾkaˈsa] (graphie normalisée) 1er groupe (voir la conjugaison) transitif et intransitif
(Construction) Établir la carcasse ou charpente d’un plancher.
(Dauphinois) Sonner creux, résonner comme un pot fêlé, tousser, cracher avec bruit.
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
1 : camarar
2 : tossir/tussir
=== Nom commun ===
carcassar [kaɾkaˈsa] (graphie normalisée) masculin
Son d’une cloche fêlée.
==== Vocabulaire apparenté par le sens ====
asclat
=== Prononciation ===
languedocien : [kaɾkaˈsa]
provençal, dauphinois : [kaʁkaˈsa]
=== Références ===
Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879
Jean-Claude Rixte, Jean-Alexandre Cluze, Dictionnaire des dialectes dauphinois anciens et modernes par l’abbé Louis Moutier, IEO-Drôme/ELLUG, Montélimar/Grenoble, 2007
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2