calligrafia

التعريفات والمعاني

== Italien == === Étymologie === Du grec ancien καλλιγραφία kalligraphía, composé de κάλλος kállos (« beauté ») et de γραφία graphía (« art d’écrire ») [1]. === Nom commun === calligrafia \kal.li.ɡra.ˈfi.a\ féminin Calligraphie. Solo tre civilità hanno prodotto une vera calligrafia : gli Arabi (e quanti impiegarono la scrittura araba), i Cinesi (e quanti impiegarono la scrittura cinese), e la civilità occidentale, basata sul’alfabeto romano, le leggi romane e la Chiesa cristiana. — (Albertine Gaur, La scrittura, un viaggio attraverso il mondo dei segni, traduzione di Roberta Joli, edizioni Dedalo, 1997) Seul trois civilisations ont produit une vraie calligraphie : les Arabes (et tous ceux qui employèrent l’écriture arabe), les Chinois (et tous ceux qui employèrent l’écriture chinoise), et la civilisation occidentale, basée sur l’alphabet latin, les lois romaines et l’Église chrétienne. ==== Dérivés ==== calligrafico calligrafismo ==== Apparentés étymologiques ==== calligrafo === Voir aussi === calligrafia sur l’encyclopédie Wikipédia (en italien) calligrafia dans le recueil de citations Wikiquote (en italien) === Références === [1] : Ottorino Pianigiani, Vocabolario Etimologico della Lingua Italiana, Società editrice Dante Alighieri di Albrighi / Segati, Rome / Milan, 1907 → consulter cet ouvrage == Occitan == === Étymologie === Du grec ancien καλλιγραφία, kalligraphía (« bel écrit, art du calligraphe »). === Nom commun === calligrafia [kalliɣɾaˈfio̞] (graphie normalisée) féminin Calligraphie. ==== Vocabulaire apparenté par le sens ==== escritura === Prononciation === languedocien : [kalliɣɾaˈfio̞] provençal maritime et rhodanien : [kaligʁaˈfio̞] France (Béarn) : écouter « calligrafia [Prononciation ?] » === Références === (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Jòrge Fettuciari, Guiu Martin, Jaume Pietri, Dictionnaire provençal français - Diccionari provençau francés, L'Escomessa, CREO Provença, Edisud, Aix-en-Provence, 2003, ISBN 2-7449-0464-3 Frédéric Mistral, Lou Tresor dóu Félibrige ou Dictionnaire provençal-français embrassant les divers dialectes de la langue d’oc moderne, 1879 Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2