attributrix

التعريفات والمعاني

== Latin == === Étymologie === Déverbal de attribuo (« assigner »), dérivé de attributum, avec le suffixe -trix. Hugo Grotius l’a utilisé pour traduire le concept aristotélicien de justice distributive (διανεμητική, dianemetikē). === Adjectif === attribūtrīx \at.triˈbuː.triːks\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique Qui adjuge, répartit. Aptitudinem reſpicit attributrix, ſeu diſtributiva, obligationem reſtituendi regulariter non producens. — (Hugo Grotius, De jure belli et pacis, sive Prodromus jurisprudentiae quadripartitae : naturalis, gentium, publicae universalis, & privatae imperantium, ad principia syntereseos reductus et exemplis christianis illustratus, J. W. Huisch, Cologne, 1732, page 52) La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter) ==== Dérivés dans d’autres langues ==== Français : attributrice