attributrix
التعريفات والمعاني
== Latin ==
=== Étymologie ===
Déverbal de attribuo (« assigner »), dérivé de attributum, avec le suffixe -trix. Hugo Grotius l’a utilisé pour traduire le concept aristotélicien de justice distributive (διανεμητική, dianemetikē).
=== Adjectif ===
attribūtrīx \at.triˈbuː.triːks\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique
Qui adjuge, répartit.
Aptitudinem reſpicit attributrix, ſeu diſtributiva, obligationem reſtituendi regulariter non producens. — (Hugo Grotius, De jure belli et pacis, sive Prodromus jurisprudentiae quadripartitae : naturalis, gentium, publicae universalis, & privatae imperantium, ad principia syntereseos reductus et exemplis christianis illustratus, J. W. Huisch, Cologne, 1732, page 52)
La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
==== Dérivés dans d’autres langues ====
Français : attributrice