arruout

التعريفات والمعاني

== Breton == === Étymologie === (1530)Dérivé de arru (« arrivé »), avec le suffixe -out. === Verbe === arruout \a.ˈryː.ut\ intransitif (voir la conjugaison), base verbale arru- Arriver (dans un endroit). Arruout a ra en palez ar roue. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /5, Éditions Al Liamm, 1994, page 166) Il arrive au palais du roi. Advenir, arriver. Arruout a reas ar pez a dlee arruout: [...]. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, page 39) Il arriva ce quʼil devait arriver : [...].. ==== Synonymes ==== erruout, degouezhout, en em gavout erruout, cʼhoarvezout, darvezout, degouezhout, en em gavout === Références ===