arruout
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
(1530)Dérivé de arru (« arrivé »), avec le suffixe -out.
=== Verbe ===
arruout \a.ˈryː.ut\ intransitif (voir la conjugaison), base verbale arru-
Arriver (dans un endroit).
Arruout a ra en palez ar roue. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl /5, Éditions Al Liamm, 1994, page 166)
Il arrive au palais du roi.
Advenir, arriver.
Arruout a reas ar pez a dlee arruout: [...]. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, page 39)
Il arriva ce quʼil devait arriver : [...]..
==== Synonymes ====
erruout, degouezhout, en em gavout
erruout, cʼhoarvezout, darvezout, degouezhout, en em gavout
=== Références ===