ambroug

التعريفات والمعاني

== Breton == === Étymologie === Du moyen breton hambrouc. À comparer avec les verbes hebrwng en gallois, hembronk en cornique (sens identique). === Nom commun === ambroug masculin \ˈãm.bruk\ Accompagnement. Cortège, procession. Escorte. === Verbe === ambroug \ˈãm.bruk\ transitif direct (voir la conjugaison) base verbale ambroug- Accompagner. Gwareg en doa kimiadet diouzh e dad hag e vamm mager ha diouzh e zaou vreur ivez, a yeas ur pennad da ambroug anezhañ. — (Amable-Emmanuel Troude et Gabriel Milin, Labous ar Wirionez ha marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, page 21) Goarec fit ses adieux à son père et à sa mère nourriciers, ainsi qu’à ses deux frères, qui l’accompagnèrent un bout de chemin. Escorter. Ranked eus bet ambroug ar person beteg e gear gand aon e vije bet graet d’ezan eun droug bennak. — (A. Saluden, An den eurus Glaoda Laporte traduit par Jean-Louis Chapalain, Brest, 1927, page 121) Il a fallu escorter le prêtre jusque chez lui de crainte qu’on ne lui fasse du mal. Met pa welas an niver a dudjentil a oa deut da ambroug anezañ, e voe darbet dʼezi sempla adarre ... met gant al levenez an taol-mañ. — (Jakez Riou, Troiou-kamm Alanig al Louarn 2, Gwalarn, 1936, page 60) Mais quand elle vit le nombre de gentilshommes qui étaient venus l’escorter, elle faillit à nouveau s’évanouir ... mais de joie cette fois-ci. Mener, conduire (en parlant d'une route). Reconduire (quelqu'un qui s'en va). ==== Variantes orthographiques ==== hambroug (orthographe interdialectale) ==== Dérivés ==== === Références ===