ambroug
التعريفات والمعاني
== Breton ==
=== Étymologie ===
Du moyen breton hambrouc.
À comparer avec les verbes hebrwng en gallois, hembronk en cornique (sens identique).
=== Nom commun ===
ambroug masculin \ˈãm.bruk\
Accompagnement.
Cortège, procession.
Escorte.
=== Verbe ===
ambroug \ˈãm.bruk\ transitif direct (voir la conjugaison) base verbale ambroug-
Accompagner.
Gwareg en doa kimiadet diouzh e dad hag e vamm mager ha diouzh e zaou vreur ivez, a yeas ur pennad da ambroug anezhañ. — (Amable-Emmanuel Troude et Gabriel Milin, Labous ar Wirionez ha marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, page 21)
Goarec fit ses adieux à son père et à sa mère nourriciers, ainsi qu’à ses deux frères, qui l’accompagnèrent un bout de chemin.
Escorter.
Ranked eus bet ambroug ar person beteg e gear gand aon e vije bet graet d’ezan eun droug bennak. — (A. Saluden, An den eurus Glaoda Laporte traduit par Jean-Louis Chapalain, Brest, 1927, page 121)
Il a fallu escorter le prêtre jusque chez lui de crainte qu’on ne lui fasse du mal.
Met pa welas an niver a dudjentil a oa deut da ambroug anezañ, e voe darbet dʼezi sempla adarre ... met gant al levenez an taol-mañ. — (Jakez Riou, Troiou-kamm Alanig al Louarn 2, Gwalarn, 1936, page 60)
Mais quand elle vit le nombre de gentilshommes qui étaient venus l’escorter, elle faillit à nouveau s’évanouir ... mais de joie cette fois-ci.
Mener, conduire (en parlant d'une route).
Reconduire (quelqu'un qui s'en va).
==== Variantes orthographiques ====
hambroug (orthographe interdialectale)
==== Dérivés ====
=== Références ===