absenta

التعريفات والمعاني

== Français == === Forme de verbe === absenta \ab.sɑ̃.ta\ Troisième personne du singulier du passé simple de absenter. === Prononciation === La prononciation \ab.sɑ̃.ta\ rime avec les mots qui finissent en \ta\. France (Lyon) : écouter « absenta [Prononciation ?] » === Anagrammes === → Modifier la liste d’anagrammes == Espagnol == === Étymologie === Du français absinthe. === Nom commun === absenta \Prononciation ?\ féminin Absinthe. ==== Synonymes ==== ajenjo === Prononciation === (Région à préciser) : écouter « absenta [Prononciation ?] » == Ido == === Étymologie === Du latin absens. === Adjectif === absenta \ab.ˈsɛn.ta\ Absent. == Occitan == === Étymologie === Dérivé de absent, avec le suffixe -a. === Forme d’adjectif === absenta \apˈsento̯\ (graphie normalisée) Féminin singulier d’absent. === Nom commun === absenta \apˈsento̯\ (graphie normalisée) féminin (pour un homme, on dit : absent) Absente (personne absente). === Prononciation === Béarn (France) : écouter « absenta [Prononciation ?] » (bon niveau) === Références === Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage (oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF) Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2 == Portugais == === Forme de verbe === absenta \ɐb.ˈsẽ.tɐ\ (Lisbonne) \ab.ˈsẽ.tə\ (São Paulo) Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de absentar. Deuxième personne du singulier de l’impératif de absentar. == Roumain == === Forme d’adjectif === absenta \Prononciation ?\ féminin singulier Cas nominatif et accusatif féminin singulier défini de absent.