absenta
التعريفات والمعاني
== Français ==
=== Forme de verbe ===
absenta \ab.sɑ̃.ta\
Troisième personne du singulier du passé simple de absenter.
=== Prononciation ===
La prononciation \ab.sɑ̃.ta\ rime avec les mots qui finissent en \ta\.
France (Lyon) : écouter « absenta [Prononciation ?] »
=== Anagrammes ===
→ Modifier la liste d’anagrammes
== Espagnol ==
=== Étymologie ===
Du français absinthe.
=== Nom commun ===
absenta \Prononciation ?\ féminin
Absinthe.
==== Synonymes ====
ajenjo
=== Prononciation ===
(Région à préciser) : écouter « absenta [Prononciation ?] »
== Ido ==
=== Étymologie ===
Du latin absens.
=== Adjectif ===
absenta \ab.ˈsɛn.ta\
Absent.
== Occitan ==
=== Étymologie ===
Dérivé de absent, avec le suffixe -a.
=== Forme d’adjectif ===
absenta \apˈsento̯\ (graphie normalisée)
Féminin singulier d’absent.
=== Nom commun ===
absenta \apˈsento̯\ (graphie normalisée) féminin (pour un homme, on dit : absent)
Absente (personne absente).
=== Prononciation ===
Béarn (France) : écouter « absenta [Prononciation ?] » (bon niveau)
=== Références ===
Congrès permanent de la lenga occitana, 20 dictionnaires occitans en ligne, XIX - XX s → consulter cet ouvrage
(oc) Joan de Cantalausa, Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians, 2002, ISBN 2-912293-04-9, C.A.O.C. → ieo12.org, mertyl.free.fr (PDF)
Christian Laux, Dictionnaire occitan-français (Laux), Institut d’Estudis Occitans, 2001 → consulter en ligne
Josiane Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l’occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire, 2011, ISBN 978-2-84974-125-2
== Portugais ==
=== Forme de verbe ===
absenta \ɐb.ˈsẽ.tɐ\ (Lisbonne) \ab.ˈsẽ.tə\ (São Paulo)
Troisième personne du singulier du présent de l’indicatif de absentar.
Deuxième personne du singulier de l’impératif de absentar.
== Roumain ==
=== Forme d’adjectif ===
absenta \Prononciation ?\ féminin singulier
Cas nominatif et accusatif féminin singulier défini de absent.