zawierzać
التعريفات والمعاني
== Polish ==
=== Etymology ===
From zawierzyć + -ać. First attested in 1775.
=== Pronunciation ===
Rhymes: -ɛʐat͡ɕ
Syllabification: za‧wie‧rzać
=== Verb ===
zawierzać impf (perfective zawierzyć)
(intransitive, literary) to trust (to entrust one's fate with someone else) [with dative ‘whom’]
Synonym: ufać
(intransitive, literary) to trust; to believe (to determine someone's words as true) [with dative ‘whom/what’]
Synonyms: ufać, wierzyć
(intransitive, literary) to trust; to believe (to be convinced that someone has the proper abilities and will use them appropriately) [with dative ‘whom/what’]
Synonyms: wierzyć, ufać
(intransitive, literary) to trust (to believe that some object is good and that one can use it) [with dative ‘whom/what’]
Synonym: ufać
(transitive, literary) to entrust (to give to someone's care or for them to use) [with dative ‘to/with whom’]
Synonym: powierzać
(transitive, literary) to entrust (to confide in trust) [with dative ‘in whom’]
Synonyms: powierzać, zwierzać
(reflexive with się, archaic or literary) to entrust (to rely on someone or something with confidence)
Synonym: powierzać się
==== Conjugation ====
=== References ===
=== Further reading ===
“zawierzać”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
“zawierzać się”, in Wielki słownik języka polskiego[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
“zawierzać”, in Polish dictionaries at PWN[3] (in Polish)
Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “zawierzać”, in Słownik języka polskiego
Aleksander Zdanowicz (1861), “zawierzać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1927), “zawierzać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 8, Warsaw, page 342
zawierzać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego