wypięknić

== Polish == === Etymology === From wy- + piękny + -ić. First attested in 1772. === Pronunciation === IPA(key): /vɘˈpjɛŋk.ɲit͡ɕ/ Rhymes: -ɛŋkɲit͡ɕ Syllabification: wy‧pięk‧nić === Verb === wypięknić pf (imperfective wypiękniać) (transitive, colloquial) to beautify, to make pretty (to cause to be more pleasant to look at) Synonyms: upięknić, upiększyć, wypiększyć (reflexive with się) to beautify oneself, to make oneself pretty (to cause oneself to be more pleasant to look at) Synonyms: upięknić się, upiększyć się, wypiększyć się (reflexive with się, obsolete) to get beautified (to become more beautiful, e.g., of a city) (reflexive with się, colloquial) to get beautified (to undergo beautification from external forces, e.g., a hairdresser) Synonyms: upiększyć się, upięknić się ==== Conjugation ==== === Verb === wypięknić pf (reflexive with się, horticulture, of flowers) to beautify (to bloom and look beautiful) ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === “wypięknić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wypięknić”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wypięknić”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wypięknić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wypięknić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 968 wypięknić in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego