wymowny

== Old Polish == === Etymology === From wymowa + -ny. First attested in 1447–1462. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /vimɔvniː/ IPA(key): (15th CE) /vimɔvni/ === Adjective === wymowny eloquent (attested in Lesser Poland, Greater Poland) kind, nice; friendly Synonym: wymówiony ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: wymowny === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “wymowny”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Alternative forms === wymówny (obsolete) === Etymology === Inherited from Old Polish wymowny. By surface analysis, wymowa +‎ -ny. === Pronunciation === IPA(key): /vɘˈmɔv.nɘ/ Rhymes: -ɔvnɘ Syllabification: wy‧mow‧ny === Adjective === wymowny (comparative wymowniejszy, superlative najwymowniejszy, derived adverb wymownie) meaningful, pregnant, revealing eloquent, articulate ==== Declension ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “wymowny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wymowny”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “wymowny”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] Magdalena Majdak (16.11.2010), “WYMOWNY”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wymowny”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wymowny”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wymowny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 939