wymówka

== Old Polish == === Etymology === From wymowa + -ka. First attested in the middle of the 15th century. === Pronunciation === IPA(key): (10th–15th CE) /vimɔːfka/ IPA(key): (15th CE) /vimofka/ === Noun === wymówka f diminutive of wymowa (“excuse”) ==== Related terms ==== ==== Descendants ==== Polish: wymówka === References === Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “wymówka”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN == Polish == === Etymology === Inherited from Old Polish wymówka. By surface analysis, wymowa +‎ -ka. === Pronunciation === IPA(key): /vɘˈmuf.ka/ Rhymes: -ufka Syllabification: wy‧mów‧ka === Noun === wymówka f (diminutive wymóweczka) (informal) excuse, pretext (an invented reason for not doing something) Synonyms: wykręt, pretekst ==== Declension ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === Further reading === “wymówka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wymówka”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “wymowka”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] “WYMÓWKA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 08.07.2009 Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wymówka”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wymówka”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wymówka”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 941