wykroczyć

== Polish == === Etymology === From wy- + kroczyć. === Pronunciation === Rhymes: -ɔt͡ʂɘt͡ɕ Syllabification: wy‧kro‧czyć === Verb === wykroczyć pf (imperfective wykraczać) (intransitive) to cross, to overstep (to intrude unrightfully on someone else’s territory) [with poza (+ accusative) ‘something’] Synonym: przekroczyć (intransitive) to contravene, to encroach, to infringe (to intrude unrightfully on someone else’s rights) [with poza (+ accusative) ‘something’] Synonym: naruszyć (intransitive, Western Lublin, Lubartów County) to turn off a road, to leave a road ==== Conjugation ==== === Further reading === “wykroczyć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wykroczyć”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Hieronim Łopaciński (1892), “wykroczyć”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 265