wykierować

== Polish == === Etymology === From wy- + kierować. First attested in 1656–1688. === Pronunciation === Rhymes: -ɔvat͡ɕ Syllabification: wy‧kie‧ro‧wać === Verb === wykierować pf (imperfective wykierowywać) (transitive) to guide (to place or cause to move in a certain direction) (transitive) to guide (to influence who someone will become) [with na (+ accusative) ‘to what carreer’] (transitive) to get into (to cause someone to be in a particular situation) (reflexive with się, colloquial) to become (to achieve maturity in life or a specific profession) (reflexive with się) to get into (to be in a particular situation as a result of one's actions) (reflexive with się, obsolete) to guide (to turn in a particular direction) (intransitive, Middle Polish) to guide (to turn in a particular direction) ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === “wykierować”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wykierować się”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wykierować”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish) Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wykierować”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wykierować”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wykierować”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 888 wykierować in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego