wprawić

== Polish == === Etymology === From w- + prawić. === Pronunciation === Rhymes: -avit͡ɕ Syllabification: wpra‧wić === Verb === wprawić pf (imperfective wprawiać) (transitive) to fix in, to set in, to put in (transitive) to put, to induce (bring to a certain mental state) [with w (+ accusative)] wprawić w osłupienie ― to stupefy, to bewilder wprawić w dobry humor ― to put in a good mood (transitive) to train, to teach (reflexive with się) to train, to practise (reflexive with się) to put oneself (to bring oneself to a certain mental state) [with w (+ accusative)] (reflexive with się, Kielce) synonym of przyzwyczaić się Wprawilem się, ze klnę. ― I've gotten used to swearing. ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== === Further reading === “wprawić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wprawić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Władysław Siarkowski (1878), “wprawić”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 255