wmawiać

== Polish == === Etymology === From w- + mawiać. First attested in the 16th century. === Pronunciation === IPA(key): /ˈvma.vjat͡ɕ/ Rhymes: -avjat͡ɕ Syllabification: wma‧wiać === Verb === wmawiać impf (perfective wmówić) (transitive) to make to believe, to gaslight (to repeat something many times to make someone believe something that may or may not be true) [with dative ‘someone’] (reflexive with sobie) to tell oneself (to convince oneself of an untruth) ==== Conjugation ==== ==== Derived terms ==== ==== Related terms ==== === References === === Further reading === “wmawiać”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN “wmawiać”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish) Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “wmawiać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish] “25807”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], (Can we date this quote?) Paweł Kupiszewski (30.03.2023), “WMAWIAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Paweł Kupiszewski (30.03.2023), “WMAWIAĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “wmawiać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “wmawiać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wmawiać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 662 wmawiać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego