wijze

== Dutch == === Pronunciation === === Etymology 1 === See wijs (“mode, manner”). ==== Noun ==== wijze f (plural wijzen, diminutive wijsje n) manner, mode, way, method Hij legde de wijze van berekening uit aan zijn studenten. ― He explained the method of calculation to his students. Op welke wijze kunnen we dit probleem oplossen? ― In what way can we solve this problem? Hij doet aan openwaterzwemmen bij wijze van conditietraining. ― He engages in open water swimming as a method of endurance training. melody mood of speech ===== Derived terms ===== === Etymology 2 === The noun represents a substantivation of the adjective form; for the latter, see the main entry at wijs (“wise”). ==== Adjective ==== wijze inflection of wijs: masculine/feminine singular attributive definite neuter singular attributive plural attributive ==== Noun ==== wijze m (plural wijzen, diminutive wijzetje n) sage, wise man De oude wijze zat onder de boom en gaf advies aan zijn toehoorders. ― The old sage sat under the tree and gave advice to his audience. Volgens de legende kwamen de drie wijzen uit het oosten om het pasgeboren kind te bezoeken. ― According to the legend, the three wise men from the East came to visit the newborn child. ===== Descendants ===== Afrikaans: wyse Negerhollands: wieze === Etymology 3 === See the etymology of the corresponding lemma form. ==== Verb ==== wijze (dated or formal) singular present subjunctive of wijzen