vindicator
التعريفات والمعاني
== English ==
=== Etymology ===
Borrowed from Latin vindicātor, equivalent to vindicate + -or.
=== Pronunciation ===
(non-rhotic)
(without t-flapping) IPA(key): /ˈvɪndɪˌkeɪ̯tə/, [ˈvɪndɪˌkʰeɪ̯tʰə]
(t-flapping) IPA(key): /ˈvɪndɪˌkeɪ̯ɾə/, [ˈvɪndɪˌkʰeɪ̯ɾə]
(rhotic)
(without t-flapping) IPA(key): /ˈvɪndɪˌkeɪ̯tɚ/, [ˈvɪndɪˌkʰeɪ̯tʰɚ] ~ [ˈvɪndɪˌkʰeɪ̯tʰɹ̩]
(t-flapping) IPA(key): /ˈvɪndɪˌkeɪ̯ɾɚ/, [ˈvɪndɪˌkʰeɪ̯ɾɚ] ~ [ˈvɪndɪˌkʰeɪ̯ɾɹ̩]
Hyphenation: vin‧di‧ca‧tor
=== Noun ===
vindicator (plural vindicators)
A person who vindicates.
== Latin ==
=== Etymology 1 ===
From vindicō + -tor.
==== Noun ====
vindicātor m (genitive vindicātōris); third declension
(Late Latin, Ecclesiastical Latin) avenger, vindicator
===== Declension =====
Third-declension noun.
===== Descendants =====
Catalan: venjador
French: vengeur
Italian: vendicatore
Portuguese: vingador
Romanian: vindecător
Sicilian: vinnicaturi
Spanish: vengador
=== Etymology 2 ===
Verb forms.
==== Verb ====
vindicātor
second/third-person singular future passive imperative of vindicō
=== References ===
“vindicator”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
“vindicator”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.