vinca
التعريفات والمعاني
== English ==
=== Etymology ===
Borrowed from New Latin Vinca, a back-formation from pervinca.
=== Noun ===
vinca (plural vincas)
Any of several evergreen shrubs, of the genus Vinca, including the periwinkle.
=== Further reading ===
“vinca”, in OneLook Dictionary Search.
=== Anagrams ===
Cavin, cavin
== Catalan ==
=== Etymology ===
Borrowed from New Latin Vinca.
=== Pronunciation ===
IPA(key): (Northern, Central) [ˈbiŋ.kə]
IPA(key): (Balearic) [ˈviŋ.kə]
IPA(key): (Valencia) [ˈviŋ.ka]
IPA(key): (Northwestern) [ˈbiŋ.ka]
Rhymes: -iŋka
Hyphenation: vin‧ca
=== Noun ===
vinca f (plural vinques)
vinca
Synonym: pervinca
==== Hyponyms ====
herba donzella
vinca petita
vincapervinca
==== Derived terms ====
vinca petita
=== Further reading ===
“vinca”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
“vinca”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
“vinca” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “vinca”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
== Italian ==
=== Pronunciation ===
IPA(key): /ˈvin.ka/
Rhymes: -inka
Hyphenation: vìn‧ca
=== Verb ===
vinca
inflection of vincere:
first/second/third-person singular present subjunctive
third-person singular imperative
== Latin ==
=== Etymology ===
Back-formation from pervinca.
=== Pronunciation ===
vinca:
(Classical Latin) IPA(key): [ˈwɪŋ.ka]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈviŋ.ka]
Hyphenation: vin‧ca
vincā:
(Classical Latin) IPA(key): [ˈwɪŋ.kaː]
(modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈviŋ.ka]
Hyphenation: vin‧cā
=== Noun ===
vinca f (genitive vincae); first declension (Late Latin)
periwinkle (any of several evergreen plants of the genus Vinca)
==== Declension ====
First-declension noun.
=== Further reading ===
R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “vinca”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC
== Portuguese ==
=== Pronunciation ===
Rhymes: (Brazil, Portugal) -ĩkɐ
Hyphenation: vin‧ca
=== Etymology 1 ===
Borrowed from New Latin Vinca.
==== Noun ====
vinca f (plural vincas)
(botany) rosy periwinkle (Catharanthus roseus)
Synonyms: boas-noites, vinca-de-madagáscar
=== Etymology 2 ===
See the etymology of the corresponding lemma form.
==== Verb ====
vinca
inflection of vincar:
third-person singular present indicative
second-person singular imperative
=== Further reading ===
“vinca”, in Dicionário infopédia da Lingua Portuguesa (in Portuguese), Porto: Porto Editora, 2003–2026
“vinca”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026