vinca

التعريفات والمعاني

== English == === Etymology === Borrowed from New Latin Vinca, a back-formation from pervinca. === Noun === vinca (plural vincas) Any of several evergreen shrubs, of the genus Vinca, including the periwinkle. === Further reading === “vinca”, in OneLook Dictionary Search. === Anagrams === Cavin, cavin == Catalan == === Etymology === Borrowed from New Latin Vinca. === Pronunciation === IPA(key): (Northern, Central) [ˈbiŋ.kə] IPA(key): (Balearic) [ˈviŋ.kə] IPA(key): (Valencia) [ˈviŋ.ka] IPA(key): (Northwestern) [ˈbiŋ.ka] Rhymes: -iŋka Hyphenation: vin‧ca === Noun === vinca f (plural vinques) vinca Synonym: pervinca ==== Hyponyms ==== herba donzella vinca petita vincapervinca ==== Derived terms ==== vinca petita === Further reading === “vinca”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007 “vinca”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026 “vinca” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua. Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “vinca”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan) == Italian == === Pronunciation === IPA(key): /ˈvin.ka/ Rhymes: -inka Hyphenation: vìn‧ca === Verb === vinca inflection of vincere: first/second/third-person singular present subjunctive third-person singular imperative == Latin == === Etymology === Back-formation from pervinca. === Pronunciation === vinca: (Classical Latin) IPA(key): [ˈwɪŋ.ka] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈviŋ.ka] Hyphenation: vin‧ca vincā: (Classical Latin) IPA(key): [ˈwɪŋ.kaː] (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈviŋ.ka] Hyphenation: vin‧cā === Noun === vinca f (genitive vincae); first declension (Late Latin) periwinkle (any of several evergreen plants of the genus Vinca) ==== Declension ==== First-declension noun. === Further reading === R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “vinca”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources‎[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC == Portuguese == === Pronunciation === Rhymes: (Brazil, Portugal) -ĩkɐ Hyphenation: vin‧ca === Etymology 1 === Borrowed from New Latin Vinca. ==== Noun ==== vinca f (plural vincas) (botany) rosy periwinkle (Catharanthus roseus) Synonyms: boas-noites, vinca-de-madagáscar === Etymology 2 === See the etymology of the corresponding lemma form. ==== Verb ==== vinca inflection of vincar: third-person singular present indicative second-person singular imperative === Further reading === “vinca”, in Dicionário infopédia da Lingua Portuguesa (in Portuguese), Porto: Porto Editora, 2003–2026 “vinca”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026