uwalić
التعريفات والمعاني
== Old Polish ==
=== Etymology ===
From u- + *walić. First attested in the fifteenth century. Compare Old Czech uvaliti.
=== Pronunciation ===
IPA(key): (10th–15th CE) /uvalʲit͡ɕʲ/
IPA(key): (15th CE) /uvalʲit͡ɕʲ/
=== Verb ===
uwalić pf (imperfective uwalać)
(reflexive with się) The meaning of this term is uncertain. Possibilities include:
to fall into
==== Usage notes ====
Possibly also wwalić.
==== Descendants ====
Polish: uwalić
=== References ===
B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “uwalić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
== Polish ==
=== Etymology ===
Inherited from Old Polish uwalić. By surface analysis, u- + walić.
=== Pronunciation ===
Rhymes: -alit͡ɕ
Syllabification: u‧wa‧lić
=== Verb ===
uwalić pf (imperfective uwalać)
(transitive, colloquial) to get dirty (to cause to become dirty) [with instrumental ‘with what’]
Synonyms: ubrudzić, uświnić
(transitive, colloquial) to make impossible (to cause certain actions to be abandoned or their implementation impossible)
Synonym: utrącić
(transitive, colloquial) to knock out (to remove the possibility of promotion or out of a position)
Synonym: utrącić
(transitive, colloquial, education) to fail (to give a student a failing grade) [with z (+ genitive) ‘in what subject’]
Synonyms: obciąć, oblać, ulać
(transitive, colloquial) to break (to cause something to stop functioning properly or become unusable)
(reflexive with się, colloquial) to get dirty (to become dirty) [with instrumental ‘with what’]
Synonyms: ubrudzić się, uświnić się
(reflexive with się) to flump (to fall helplessly to a certain place)
Synonym: zwalić się
(reflexive with się) to get loaded, to get blasted, to get wasted (to become very drunk) [with inc ‘off of what’]
Synonyms: ochlać się, uchlać się
(reflexive with się) to whack oneself (to hit oneself somewhere)
(transitive, Biecz) synonym of uderzyć
==== Conjugation ====
=== Further reading ===
uwalić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
uwalić in Polish dictionaries at PWN
Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “uwalić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “uwalić”, in Słownik języka polskiego
Aleksander Zdanowicz (1861), “uwalić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “uwalić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 409
Roman Zawiliński (1880), “uvalić”, in “Gwara brzezińska w pow. ropczyckim”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)[1] (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 233