utrącać

== Polish == === Etymology === From utrącić +‎ -ać. First attested in the 16th century. === Pronunciation === Rhymes: -ɔnt͡sat͡ɕ Syllabification: u‧trą‧cać === Verb === utrącać impf (perfective utrącić) (transitive) to hit off (to remove by hitting) [with instrumental ‘with what’] (transitive) to knock out (to remove the possibility of promotion or out of a position) Synonym: uwalać (transitive) to reject a proposal Synonym: uwalać (transitive, obsolete) to damage by jostling ==== Conjugation ==== ==== Related terms ==== === References === === Further reading === utrącać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN utrącać in Polish dictionaries at PWN Aleksandra Wieczorek (27.02.2019), “UTRĄCAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century] Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “utrącać”, in Słownik języka polskiego Aleksander Zdanowicz (1861), “utrącać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “utrącać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 402 utrącać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego