upiękniać

== Polish == === Etymology === From upięknić +‎ -ać. First attested in 1780. Compare Kashubian ùpiãkniac and Silesian upiykniać. === Pronunciation === IPA(key): /uˈpjɛŋk.ɲat͡ɕ/ Rhymes: -ɛŋkɲat͡ɕ Syllabification: u‧pięk‧niać === Verb === upiękniać impf (perfective upięknić) (transitive) to beautify, to make pretty (to cause to be more pleasant to look at) Synonyms: upiększać, wypiękniać (transitive) to beautify, to make pretty (to cause something to be considered more aesthetically valuable) Synonyms: upiększać, wypiękniać (transitive) to gussy up (to make superficially more attractive; to give a falsely pleasant appearance to) Synonyms: czarować, lukrować, upiększać, wypiękniać (reflexive with się) to beautify oneself, to make oneself pretty (to cause oneself to be more pleasant to look at) Synonyms: pięknić się, piększyć się, upiększać się, wypiękniać się, wypiększać się (reflexive with się) to get beautified (to undergo beautification from external forces, e.g., a hairdresser) Synonyms: pięknić się, upiększać się (reflexive with się) to get beautified (to become more beautiful, e.g., of a city) Synonym: upiększać się ==== Conjugation ==== === References === === Further reading === upiękniać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN upiękniać się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN upiękniać in Polish dictionaries at PWN Aleksander Zdanowicz (1861), “upiękniać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861 J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “upiękniać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 323